Wolny dzień najlepiej leczy strapione serce... i duszę!

Dzisiaj miałam wolny dzień, więc miałam czas i dla siebie i dla moich bliskich. W końcu miałam też czas dla mojego kota, z którym już dawno nie wypoczywałam na wersalce pod grubym kocykiem. Ten dzień wydawał mi się taki dłuuuuuuuugi. Dzisiaj nie chciałam myśleć o problemach, które mi się cały czas piętrzą, ani o tych sprawach, które mnie ostatnio zasmuciły i doprowadziły do łez. Mam taki... hmmm... niesmak trochę i lekki dystans. Nadal nie wiem co powinnam o tym wszystkim myśleć. Serce mówi jedno, a rozum drugie. 

Potrzebowałam wolnego dnia, bo wolny dzień najlepiej leczy strapione serce... i duszę. 

Jeden z Was pod moim ostatnim postem na Myślach Kobiety Wyzwolonej napisał mi, że czasem dobrze zmienić otoczenie/pracę. Oczywiście, że ma rację, bo sama jestem za tym, żeby nie zasiedzieć się za długo w jednym miejscu, albo z niewłaściwymi osobami. Poza tym zmiany są bardzo dobre dla umysłu człowieka. Tyle, że ja póki co nie mogę rzucić tej pracy, a poza tym nie chcę, bo jeszcze moja przygoda nie skończyła się w sex shopie. Pracuję tam niecałe dwa lata i to jeszcze nie jest ten moment, że chciałabym stamtąd odejść. Teraz pracuję (od wczoraj) w jeszcze jednym sex shopie tej samej sieci i wiem, że już w innych nie będę pracować jak zrezygnuję kiedyś z pracowania w sex shopach. Wiem też, że dla mnie to nie jest praca na stałe, bo moją ukochaną pracą i hobby jest pisanie i tak pozostanie zawsze. Niemniej sex shop to dla mnie i praca i rozrywka i generalnie lubię tam pracować. Nie do końca przekonuje mnie ten drugi sex shop, bo okolica jest szemrana, niebezpieczna i cóż... nie lubię tam pracować, ale robię to dla pieniędzy i dla przekraczania swojej strefy komfortu. Jeżeli wychodzimy z tej strefy to uczymy się czegoś więcej, więc dlatego zgodziłam się na współpracę w jeszcze jednym sex shopie. Jeżeli Los sprawi, że dostanę propozycję innej pracy, która będzie dla mnie satysfakcjonująca to na pewno odejdę z jednego sex shopu, ale póki co nie. Zdaję sobie też sprawę z tego, że tutaj gdzie jestem już wyżej nie pójdę, bo nie zgodziłam się kiedyś zostać agentem i... no raczej nie wiem na kogo miałabym awansować. Ja cenię sobie rozwój osobisty i lubię wyżej i wyżej, a tu już wyżej nic nie zrobię. Lubię pracować, ale tak jak Wam kiedyś powiedziałam - RODZINA JEST DLA MNIE NAJWAŻNIEJSZA. I tak będzie zawsze. 

Tymczasem. 

Kompletnie odechciało mi się pracować... :/

Dzień dobry, ale w sumie jak dla kogo... bo na pewno nie dla mnie 😢. Dzisiaj, a raczej od wczorajszego wieczora odechciało mi się kompletnie wszystkiego, ale głównie to pracy. Człowiek się stara, gada o dupie Maryny, aby sprzedać jak najwięcej i jak najlepiej, a tu jeszcze naplują ci za to w twarz. Nie słuchałam nikogo, nie słuchałam żadnych rad, bo jak zwykle chciałam widzieć w drugim człowieku dobro, ale z tego co widzę i z tego co już wiem biznes rządzi się swoimi prawami. A raczej brakiem praw, brakiem empatii i czegokolwiek. Przejmowałam się pracą w sex shopie, w SEX SHOPIE. Jakby ktoś mnie posłuchał to by się zaśmiał teraz. Noooo, to już się nie będę przejmować i nie będę sobie nikogo zastępować i pierdolę te pieniądze. Ja podchodzę do pracy na poważnie i wykonuję wszystko co należy, uważam, że nawet więcej niż trzeba. A i tak to jest niedoceniane. Także, po co się starać? Nie widzę już sensu. Jeszcze ze stresu i smutku leci mi teraz krew z nosa... 😖. 

No, ale tak to jest jak ktoś niezepsuty życiem, pracuje w miejscu zepsutym i pozbawionym empatii. 

Przykro mi. 

Nigdy w tym sex shopie nie znajdą kogoś takiego jak ja, po prostu nie znajdą. 

Tymczasem. 

Mam dosyć tego dnia!!! PS Szukam informatyka do zadań specjalnych, geniusza komputerowego!!!

Ten dzień był po prostu zjebany, zmarnowany, ZMARNOWANY. Cały dzień żyłam w ogromnym stresie i jeszcze stoję w miejscu z jedną sprawą. Jestem zła, wkurwiona i już nic mi się nie chce. Najchętniej położyłabym się w łóżku i nie wstała z niego do listopada. Ten tydzień parszywie się zaczął. Nie dość, że pracowałam cały tydzień to jeszcze podczas wolnych dni miałam tyle na głowie. Naprawdę, czy jeszcze coś mnie w tym tygodniu wkurwi? 😡😡😡 

A teraz ogłoszenie parafialne!

SZUKAM INFORMATYKA DO ZADAŃ SPECJALNYCH, GENIUSZA KOMPUTEROWEGO!

Jeśli jesteś informatykiem po studiach albo geniuszem informatycznym bez studiów to odezwij się do mnie w komentarzu. Nie szukam przeciętniaka, szukam geniusza, który mi pomoże z rozwiązaniem informatycznego problemu. Lubię komputery i komputery lubią mnie, ale nie jestem specem, więc potrzebuję kogoś kto nim jest. Oczywiście nie będziesz tego robił bez zapłaty 😎. Jeśli znasz się na systemach wszelakich i generalnie całej sieci, komputerach i etc. to napisz do mnie. 

Będę wdzięczna i bardzo kontent z Twojej pracy. Dogadamy się 😏.

A teraz moi Kochani chwilkę porozmawiam z mamą, wezmę gorącą kąpiel i pójdę spać. Może uda mi się zmrużyć oko na 3 godziny, ale szczerze to nie sądzę. 

Jestem bardzo ciekawa co mi życie w tym miesiącu jeszcze przyniesie. Aż strach się kurwa bać...

Tymczasem. 

Za dużo się dzieje...!

Cześć Wam! 👋

Październik jest dla mnie barrrrrrdzo intensywnym miesiącem i dzieje się zdecydowanie za dużo. Znowu nie mam na nic czasu i cały czas odnoszę wrażenie, że o czymś zapominam. Nie wiem już sama, czy ja w końcu wyjdę z tej sterty spraw do ogarnięcia. Czy ja w końcu na to znajdę czas?! Wszystko idzie nie tak jak powinno, a może idzie tylko to wypieram? Przez najbliższe 3 tygodnie mam w chuj rzeczy do zrobienia, a teraz jeszcze mam więcej pracy dodatkowo. Trochę mi to nie na rękę, bo miałam inne plany, ale cóż... to na chwilę, nie na zawsze. Kiedy ja w końcu pomyślę o sobie... aronoł 😒. Czasem nie dowierzam gdzie ja straciłam moją asertywność, która kiedyś była niewzruszona. Boshe... nie wiem. 

W tej chwili jest po 23:00, a ja zamiast robić wieczorną pielęgnację i odpoczywać to czuję, że mam jeszcze sporo do zrobienia i dodatkowo jestem zdenerwowana, zestresowana i czuję, że zaczyna mi się migrena. Mam dosyć! Najchętniej to tupnęłabym nogą, obraziła się na cały świat, rzuciła wszystko i wszystkich i stąd wyjechała do Meksyku zacząć całkiem nowe życie. Jak wiecie Meksyk to kraj, w którym chciałabym mieszkać i wiecie co? a zresztą, nie ważne. Kiedyś Wam powiem. 

Chyba zrobię sobie mięty na uspokojenie albo napiję się gorącego rumianku to jeszcze mi złagodzi ból brzucha przez napięcie emocjonalne. Wszystko mi w tym miesiącu nie na rękę. Dzisiaj miałam umówione ważne spotkanie i zostało odwołane. Wiadomo... siła wyższa, ale wszystko mi się odwleka w czasie i potrzebuję więcej dni wolnych, a teraz mam zjebane wszystko. Potrzebuję cudu, naprawdę potrzebuję cudu. 

Tymczasem. 

Zepsuła mi się MATRYCA w Motoroli... :(

Cześć! 

Jakiś czas się do Was nie odzywałam, bo mam problemy z telefonem. Zepsuła mi się matryca w mojej Motoroli oddałam ją do naprawy i po 6 h na nowo zepsuła się w tym samym miejscu. No po prostu szlag mnie trafił, bo w tych czasach nie da się funkcjonować bez telefonu. Wszystko przez ten telefon się załatwia, więc musi być sprawny. Wybrałam bardzo dobry serwis specjalizujący się w naprawianiu telefonów. Poszłam, przywrócili mi wiarę w dobrych fachowców, a potem odebrali całkowicie. I jeszcze po zareklamowaniu tej naprawy miałam troszkę nadziei, że jednak wyleczą moją Motorolkę, ale jednak chyba nic z tego nie będzie i zmarnowałam 250 złotych na jedno wielkie gówno. Jestem tak rozczarowana, że po prostu chce mi się płakać, bo mogłam dołożyć 3 stówy i mieć nowy telefon. Zjebałam... miałam nadzieję, że da się odratować trzyletni telefon. Jestem w chuj rozczarowana i naprawdę nic mi się już nie chce. Nie mogę nic ogarnąć, żadnych spraw bankowych, osobistych, ŻADNYCH. Rzygać mi się już na to wszystko chce. Nie wiem co ja mam teraz zrobić, bo w tym miesiącu nie mogę już sobie pozwolić na żadne wydatki. Jak pech to pech. No, ale Ludzie... myślałam, że jak się idzie do dobrego serwisu to otrzyma się usługę, za którą się zapłaciło. A tu jeden wielki niesmaczny klops. Żal mi dupę po prostu ściska. Skoro tydzień się tak zaczyna to co będzie dalej. Strach pomyśleć. 

Nie wiem kiedy zamieszczę nowy post, bo jak wiecie wszystko mam połączone z telefonem. Jak się nie sparuję z laptopem i z telefonem to nic nie napiszę. Zjebana sytuacja, naprawdę podbramkowa. No nic, będę funkcjonować bez telefonu i sobie od wszystkich odpocznę, bo innej opcji po prostu nie mam moi Kochani. Widzę, że po tej naprawie telefon zaczyna znowu mi świrować i z całą pewnością nie obędzie się bez kupna nowego telefonu. Kiedy? Nie wiem. Jestem już zmęczona i nic mi się już nie chce w tym dniu. Nic. 

Spokojnej nocy! Moja będzie smutna, długa i chce mi się płakać...